1 சிவபுராணம் 3. திருவண்டப் பகுதி  (1.3)

( தில்லையில் அருளயது - இணைக் குறள் ஆசிரியப்பா)

(மாணிக்க வாசகர் அருளியது)
 Madurai Project
Translation By G.U.Pope.  shaivam.org

அண்டப் பகுதியின் உண்டைப் பிறக்கம்
அளப்பு அரும் தன்மை வளப் பெருங் காட்சி
ஒன்றனுக்கு ஒன்று நின்றெழில் பகரின்
நூற்று ஒரு கோடியின் மேல்பட விரிந்தன
இல்நுழை கதிரின் துன் அணுப் புரையச் 5

The development of the sphere of the elemental universe,

Its immeasurable nature, and abundant phenomena,

If one would tell their beauty in all its particulars,

As when, more than a hundred millions in number spread abroad,

The thronging atoms are seen in the ray that enters the house, (5)


சிறிய ஆகப் பெரியோன் தெரியின்
வேதியன் தொகையொடு மாலவன் மிகுதியும்
தோற்றமும் சிறப்பும் ஈற்றொடு புணரிய
மாப்பேர் ஊழியும் நீக்கமும் நிலையும்
சூக்கமொடு தூலத்துச் சூறை மாருதத்து 10

So is He the GREAT ONE, Who exists in the minutest elements.

If you would know Him, Brahmā and the rest with Māl,

His greatness, source, glory, and end,

Conjoined with His eternity, His extent, His abiding essence,

His subtile ant palpable manifestations, (10)


எறியது வளியின்
கொட்கப் பெயர்க்கும் குழகன் முழுவதும்
படைப்போன் படைக்கும் பழையோன் படைத்தவை
காப்போன் காக்கும் கடவுள், காப்பவை
காப்போன், கரப்பவை கருதாக் 15

They sought to understand. As the rush of a mighty whirlwind

The Beauteous One drave them far in whirling course !

The operations of the Supreme

He is the Ancient One, Who creates the Creator of all;

He is the God, Who preserves the Preserver of things created;

He is the God, Who destroys the Destroyer; (15)


கருத்துடைக் கடவுள், திருத்தகும்
அறுவகைச் சமயத்து அறுவகை யோர்க்கும்
வீடுபேறாய் நின்ற விண்ணோர் பகுதி
கீடம் புரையும் கிழவோன், நாள் தொறும்
அருக்கனின் சோதி அமைத்தோன், திருத்தகு 20

But, thinking without thought, regards the things destroyed.

To the six sacred sects with their six diverse kinds of men

He is the attainment of deliverance; and Source of being to the heavenly ones

He is the Possessor of all, Who resembles an insect.

Day by day He to the sun its lustre gave. (20)


மதியில் தண்மை வைத் தோன், திண்திறல்
தீயில் வெம்மை செய்தோன், பொய்தீர்
வானில் கலப்பு வைத்தோன், மேதகு
காலின் ஊக்கம் கண்டோ ன், நிழல் திகழ்
நீரில் இன்சுவை நிகழ்ந்தோன், வெளிப்பட 25

In the sacred moon He placed its coolness;

Kindled in the mighty fire its heat;

In the pure ether placed pervasive power;

Endued the ambient wind with energy;

To the streams that gleam in the shade their savour sweet, (25)


மண்ணில் திண்மை வைத்தோன், என்று என்று
எனைப் பல கோடி எனைப் பல பிறவும்
அனைத்து அனைத்து அவ்வயின் அடைத்தோன். அஃதான்று
முன்னோன் காண்க, முழுதோன் காண்க
தன்நேர் இல்லோன் தானே காண்க 30

And to the expanded earth with its strength He gave;

For ever and aye, me and millions other than me,

All in their several cells hath He enclosed.

Forty epithets

See Him the First! See Him the Whole !

See Him Himself, Being without compare ! (30)


ஏனம் தொல் எயிறு அணிந்தோன் காண்க
கானம் புலியுரி அரையோன் காண்க
நீற்றோன் காண்க, நினைதொறும் நினைதொறும்
ஆற்றேன் காண்க, அந்தோ கெடுவேன்
இன்னிசை வீணையில் இசைத்தோன் காண்க 35

See Him adorned with the wild boar's ancient tusk !

See Him Whose girdle is the forest tiger's skin !

See Him with ash besmeared ! Whene'er I think and think,

See, I cannot bear the thought ! I perish overwhelmed !

See, in the sweet voiced lute He is the melody ! (35)


அன்னது ஒன்று அவ் வயின் அறிந்தோன் காண்க
பரமன் காண்க, பழையோன் காண்க
பிரமன்மால் காணாப் பெரியோன் காண்க
அற்புதன் காண்க, அநேகன் காண்க
சொற்பதங் கடந்த தொல்லோன் காண்க 40

See, each thing, as its essence is, He knows !

See Him, the Infinite ! See Him, the Ancient One !

See Him, the Great One Whom Brahmā and Māl saw not !

See Him, the Wonderful! See, the Manifold !

See Him, the Ancient One, transcending words ! (40)


சித்தமும் செல்லாச் சேட்சியன் காண்க
பத்தி வலையில் படுவோன் காண்க
ஒருவன் என்றும் ஒருவன் காண்க
விரிபொழில் முழுதாய் விரிந்தோன் காண்க
அணுத்தரும் தன்மையில் ஐயோன் காண்க 45

See, He dwells afar where human thought goes not !

See, He is taken in the net of piety !

See Him that One, Whose title is 'the only One' !

See, He extends throughout the wide extended earth !

See Him, more subtile than an atom small ! (45)

இணைப்பு அரும் பெருமையில் ஈசன் காண்க
அரிய அதில் அரிய அரியோன் காண்க
மருவி எப்பொருளும் வளர்ப்போன் காண்க
நூல் உணர்வு உணரா நுண்ணியன் காண்க
மேலோடு கீழாய் விரிந்தோன் காண்க 50

See Him, the King incomparably great !

See Him, the Precious One, rarest of all that's rare!

See, mingling with all beings, each one He cherishes !

See Him, the Subtile One, Whom science fails to see !

See Him, above, below, He spreads ! (50)

அந்தமும் ஆதியும் அகன்றோன் காண்க
பந்தமும் வீடும் படைப்போன் காண்க
நிற்பதுஞ் செல்வதும் ஆனோன் காண்க
கற்பதும் இறுதியும் கண்டோ ன் காண்க
யாவரும் பெற உறும் ஈசன் காண்க 55

See the beginning and the ending He transcends !

See, the 'bond' and 'loosing' He ordains !

See, He is That that stands, and That that goes !

See, He discerns the aeon and its end !

See Him, the Lord Whom all may gain ! (55)

தேவரும் அறியாச் சிவனே காண்க
பெண்ஆண் அலிஎனும் பெற்றியன் காண்க
கண்ணால் யானும் கண்டேன் காண்க
அருள்நனி சுரக்கும் அமுதே காண்க
கருணையின் பெருமை கண்டேன் காண்க 60

See, Civan Whom the gods know not !

See Him. the Male, the Female, and 'neither one'!

See, even I have seen Him with my eyes !

See, the ambrosial Fount, yielding abounding grace!

Lo, I have seen His mercy s might ! (60)


புவனியல் சேவடி தீண்டினன் காண்க
சிவன் என யானும் தேறினன் காண்க
அவன் எனை ஆட்கொண்டு அருளினன் காண்க
குவளைக் கண்ணி கூறன் காண்க
அவளுந் தானும் உடனே காண்க 65

See, His roseate Foot this earth hath trod !

See Him, even I have known, the Blessed One !

See, in grace He made me His !

See, her His Spouse whose eyes are dark-blue lotus flowers !

See, Her and Him together stand ! (65)


The Sea and the Cloud  by tiruvAcakam - English translation of thiruvasagam by Rev.G.U. Pope -part I (shaivam.org)


Lines 66-95 are well-nigh untranslatable, for they contain a subtle and intricate allegory, by means of which the grace of the manifested Civan, who is praised under the title of the 'Cloud' is set forth. The idea is that the Infinite Sea of rapturous supreme felicity is Civan, but - as the Cloud in the monsoon season sucks up water from the sea, and rises in black masses that cover the sky, while all the phenomena of the wonderful outburst of the beneficent, but also fearful, monsoon are exhibited - so does the Supreme manifest Himself as the Guru, the Object of Love, and Give of grace to His worshippers. In the monsoon season, lightnings flash from one end of the sky to the other, crested torrents sweep down over the hills, bearing with them uprooted plants and trees, and not unseldom (frequent) huge snakes that have been disturbed from their rocky mountain hiding places. The various kinds of 'Gloriosa' spread forth their beautiful flowers like supplicating hands, while every valley and hollow are filled with water. Meanwhile, as the heat is most intense just before the burst of the monsoon, the poet pictures a troop of thirsty antelopes, deluded by the mirage which seems to offer them refreshing streams and shade: disappointed they are left to die of thirst in the wilderness. Meanwhile the pain of the fierce heat has ceased. Down the gorges of the hill the torrent rushes and is received into tanks prepared for it by the expectant husbandmen. These lakes are fragrant with beautiful flowers, and on their banks the maidens have kindled fires with aromatic woods, at which they dry their hair and garments after the refreshing bath. The cultivators may now sow their seed and expect a rich harvest. All this is the work of the black clouds which drew water from the sea to fertilize the earth. In these lines every particular of the description has its mystical meaning, which hardly needs illustration. The student will compare VII, 61-64.


பரமா னந்தம் பழம் கட லதுவே
கருமா முகிலில் தோன்றித்
திருவார் பெருந்துறை வரையில் ஏறித்
திருத்தகு மின்ஒளி திசைதிசை விரிய
ஐம்புலம் பந்தனை வாள்அரவு இரிய 70

The ancient sea of bliss supreme is THAT indeed!

Appearing like a black vast CLOUD,

Arising in the hill of Perunthuai blest,

Whilst sacred lightnings flash from every point -,

While serpent bright of sensual bondage dies -, (70)


வெம் துயர் கோடை மாத்தலை கரப்ப
நீடு எழில் தோன்றி வாள் ஒளி மிளிர
எம்தம் பிறவியில் கோபம் மிகுந்து
முரசு ஏறிந்து மாப்பெருங் கருணையில் முழங்கிப்
பூப்புரை அஞ்சலி காந்தள் காட்ட 75

While the sore sorrow of the fervent heat hides itself;

While the all-beauteous Hibiscus shines forth,

Swelling in its wrath like our mortal pain,

It sounds forth in mighty grace as a drum.

While the kāntha stretches out supplicating hands, (75)


எஞ்சா இன்னருள் நுண்துளி கொள்ளச்
செஞ்சுடர் வெள்ளம் திசைதிசை தெவிட்ட வரையுறக்
கேதக் குட்டம் கையற வோங்கி
இருமுச் சமயத்து ஒரு பேய்த் தேரினை
நீர்நசை தரவரும் நெடுங்கண் மான்கணம் 80

And the tender drops of sweet unfailing grace distil,

While the gleaming torrent swells on every side,

And rises to the highest banks of every lake -;

The 'demon-car' of the six sects

Excites the thirst of the large-eyed antelope throng. (80)


தவப்பெரு வாயிடைப் பருகித் தளர்வொடும்
அவப்பெருந் தாபம் நீங்காது அசைந்தன
ஆயிடை வானப் பேரியாற்று அகவயின்
பாய்ந்து எழுந்து இன்பம் பெருஞ்சுழி (Great whirl) கொழித்துச்
சுழித்து எம்பந்தம் மாக் கரைபொருது அலைத்திடித்து 85

And they with eager desire crowd to drink;

And faint with unquenched thirst haste hither and thither:-

Meanwhile, the heavenly mighty stream

Rises and rushes, crowned with hubbles of delight,

Eddies around, dashes against the bank of our 'embodiment, (85)


ஊழ் ஊழ் ஓங்கிய நங்கள்
இருவினை மாமரம் வேர் பறித்து எழுந்து
உருவ அருள்நீர் ஓட்டா அருவரைச்
சந்தின் வான்சிறை கட்டி மட்டவிழ்
வெறிமலர்க் குளவாய் கோலி நிறையகில் 90

And twofold deeds of ours growing from age to age, -

Those mighty trees, roots up and bears away.

It rushes through the cleft of the high hills,

Is imprisoned in the encircling lake,

Where grow the expanded fragrant flowers, (90)


மாப்புகைக் கரைசேர் வண்டுடைக் குளத்தின்
மீக்கொள மேல்மேல் மகிழ்தலின் நோக்கி
அருச்சனை வயல் உள் அன்புவித்து இட்டுத்
தொண்ட உழவர் ஆரத் தந்த
அண்டத்து அரும்பெறல் மேகன் வாழ்க 95

In tank, where rises smoke of the agil, where beetles hum;

And as it swells with ever-rising joy,

The ploughmen-devotees in the field of worship

Sow in rich abundance seed of love

Hail, CLOUD-LIKE god, hard in this universe to reach ! (95)


கரும்பணக் கச்சைக் கடவுள் வாழ்க
அரும்தவர்ககு அருளும் ஆதி வாழ்க
அச்சம் தவிர்த்த சேவகன் வாழ்க
நிச்சலும் ஈர்த்தாட் கொள்வோன் வாழ்க
சூழ்இருள் துன்பம் துடைப்போன் வாழ்க 100

Ascriptions of Praise

God Who wear'st black snake for girdle, hail !

First One, giving grace to the devout ascetics, hail !

Warrior Who dost remove our fear, all hail !

Thou Who dost ever draw us to Thee, make us Thine, all hail !

Thou Who dost wipe away sorrows that gather around, all hail ! (100)


எய்தினர்க்கு ஆர்அமுது அளிப்போன் வாழ்க
கூர்இருள் கூத்தொடு குனிப்போன் வாழ்க
பேர்அமைத் தோளி காதலன் வாழ்க
ஏதிலார்ககு ஏதில்எம் இறைவன் வாழ்க
காதலர்க்கு எய்ப்பினில் வைப்பு வாழ்க 105

Thou Who giv'st ambrosia rare to those that gain access to Thee, all hail !

Thou Who in thick darkness dancing dost bend down, all hail!

Lover of Her with shoulders like the swelling bamboo, hail !

Thou Who art hostile to the hostile one, our King, all hail !

Thou Who to thy lovers art treasure in distress, all hail ! (105)


நச்சு அரவு ஆட்டிய நம்பன் போற்றி
பிச்சு எமை ஏற்றிய பெரியோன் போற்றி
நீற்றொடு தோற்ற வல்லோன் போற்றி நாற்றிசை
நடப்பன நடாஅய்க் கிடப்பன கிடாஅய்
நிற்பன நிறீஇச் 110


Praise to Thee, our Own, waving the envenomed snake !

Praise to Thee, Great One, Who fill'st our souls with pious rage !

Praise to Thee, mighty in Thine ash-smeared form !

In every part what moves, Thou mov'st it; what lies still, Thou lay'st to rest

What stands, Thou dost establish. (110)


சொல்பதம் கடந்த தொல்லோன்
உள்ளத் துணர்ச்சியிற் கொள்ளவும் படாஅன்
கண்முதல் புலனாற் காட்சியும் இல்லோன்
விண்முதல் பூதம் வெளிப்பட வகுத்தோன்
பூவில் நாற்றம் போன்றுயர்ந் தெங்கும் 115

Thou Ancient One, transcending speech,

Not grasped by apprehension of the soul !

Not by the eye perceived, nor by sense-organs all.

Thou didst arrange in order, manifest the ether and all elements.

Like fragrance of the flower uprising everywhere, (115)


ஒழிவற நிறைந்து மேவிய பெருமை
இன்று எனக்கு எளிவந்து அருளி
அழிதரும் ஆக்கை ஒழியச்செய்த ஒண்பொருள்
இன்றெனக் கெளிவந்து இருந்தனன் போற்றி
அளிதரும் ஆக்கை செய்தோன் போற்றி 120

Thy greatness without cease all things pervades,

This day to me in condescending grace Thou cam'st

Making this body of destruction fall away, O Being glorious !

To-day to me in condescending grace Thou cam'st; I praise Thee ! (120

ஊற்றிருந்த துள்ளங் களிப்போன் போற்றி
ஆற்றா இன்பம் அலர்ந்தலை போற்றி
போற்றா ஆக்கையைப் பொறுத்தல் புகலேன்
மரகதக் குவாஅல் மாமணிப் பிறக்கம்
மின்ஒளி கொண்ட பொன்னொளி திகழத் 125

Thou Who did'st fashion this decaying frame; I praise Thee !

As fountain springing in my soul Thou mak'st me glad, I praise Thee !

While pleasure beyond bound like flower expands

I know not how to bear this body vile !

His hidings of Himself

Bright gems flash'd emerald splendor forth,-

The lightning's play mingling with gleam of gold,- (125)


திசைமுகன் சென்று தேடினர்க்கு ஒளித்தும்
முறையுளி ஒற்றி முயன்றவர்க்கு ஒளித்தும்
ஒற்றுமை கொண்டு நோக்கும் உள்ளத்து
உற்றவர் வருந்த உறைப்பவர்க்கு ஒளித்தும்
மறைத்திறம் நோக்கி வருந்தினர்க்கு ஒளித்தும் 130

Brahmā went up to seek Thee; Thou didst hide Thyself !

From them who toiled with mystic scrolls didst hide Thyself!

From those who in their homes practiced virtue, Thou didst hide Thyself

From those who, in union with Thee, fixed their contemplative soul

With painful effort; Thou didst hide Thyself ! (130)


இத்தந் திரத்தில் காண்டும் என்று இருந்தோர்க்கு
அத்தந் திரத்தில் அவ்வயின் ஒளித்தும்
முனிவு அற நோக்கி நனிவரக் கௌவி
ஆணெனத் தோன்றி அலியெனப் பெயர்ந்து
வாள்நுதல் பெண்என ஒளித்தும் சேண்வயின் 135

From those who boasted to see Thee by some rare device,

By that same device, there, -didst Thou hide Thyself!

Benign, regarding all, receiving with abundant grace

As male appearing Thou dost change to neutral form,

And in a bright-browed female form dost hide Thyself ! Far off (135)


ஐம்புலன் செலவிடுத்து அருவரை தொறும்போய்த்
துற்றவை துறந்த வெற்று உயிர் ஆக்கை
அருந்தவர் காட்சியுள் திருந்த ஒளித்தும்
ஒன்று உண்டில்லை யென்றறி வொளித்தும்
பண்டே பயில்தொறும் இன்றே பயில்தொறும் 140

Bidding the senses five depart, passing over every trackless hill

With frames scarce living, spurning all delights,

Ascetic saints in contemplation dwell;-in their souls Thou fitly hid'st Thyself!

Seeming one thing, then not, eluding knowledge, Thou dost hide Thyself !

When e'en of old I strove to find Thee, when to-day I strive, (140)


ஒளிfக்கும் சோரனைக் கண்டனம்
ஆர்மின் ஆர்மின் நாண்மலர்ப் பிணையலில்
தாள்தனை இடுமின் சுற்றுமின் சூழ்மின்
தொடர்மின் விடேன்மின்
பற்றுமின் என்றவர் பற்றுமுற்று ஒளித்தும் 145

Thou hid'st Thyself, Deceiver ! But we've found Thee now !


Haste, haste ye, garlands of fresh flowers

Around His feet to bind !

Assemble, go around, follow hard on, leave ye no gap.

Lay hold of Him, although He hide Himself, avoid your grasp ! (145)


தன்நேர் இல்லோன் தானே ஆன தன்மை
என் நேர் அனையோர் கேட்கவந்து இயம்பி
அறைகூவி ஆட்கொண்டருளி
மறையோர் கோலம் காட்டி அருளலும்
உலையா அன்பு என்பு உருக ஓலமிட்டு 150

The Incomparable told out His nature as it is,

That those like me might hear.

He called, in grace He made me His,

He as a Brahman showed His glory forth,

Then, while undying love dissolved my frame, I cried; (150)


அலைகடல் திரையில் ஆர்த்து ஆர்த்து ஓங்கித்
தலை தடுமாறா வீழ்ந்துபுரண் டலறிப்
பித்தரின் மயங்கி மத்தரின் மதித்து
நாட்டவர் மருளவும் கேட்டவர் வியப்பவும்
கடைக்களிறு ஏற்றாத் தடம்பெரு மதத்தின் 155

I raised enraptured voice above the billowy sea's loud waves;

In utter wilderment I fell, I rolled, I cried aloud,

Madman distraught, and as a maniac raved;

While those who saw were wildered, who heard it wonder'd sore.

More than the frenzy wild of raging elephant (155)


ஆற்றேன் ஆக அவயவம் சுவைதரு
கோற்றேன் கொண்டு செய்தனன்
ஏற்றார் மூதூர் எழில்நகை எரியின்
வீழ்வித்து ஆங்கு அன்று அருட்பெருந் தீயின்
அடியோம் அடிக்குடில் 160

Bore me away beyond endurance far. 'Twas then through all my limbs

A honied sweetness He infused, and made me blest.

The ancient city of His foes with fire lit by His beauteous smile

He caused to fall. Ev'n so that day

With mighty fire of grace our humble dwellings (160)


ஒருத்தரும் வழாமை யொடுக்கினன்
தடக்கையின் நெல்லிக் கனியெனக் காயினன்
சொல்லுவது அறியேன் வாழி முறையோ
தரியேன் நாயேன் தான் எனைச் செய்தது
தெரியேன் ஆஆ செத்தேன் அடியேற்கு 165

He destroyed that none were left.

To me as the ripe Nelli fruit in palm He was.


What to say I know not, Hail!-to Thee complain.

I mere cur cannot endure ! What He hath done to me

I understand not ! Ah I'm dead ! To me Thy slave (165)


அருளியது அறியேன் பருகியும் ஆரேன்
விழுங்கியும் ஒல்ல கில்லேன்
செழுந்தண் பாற்கடல் திரைபுரை வித்து
உவர்க்கடல் நள்ளும்நீர் உள்அகம் ததும்ப
வாக்கு இறந்து அமுதம் மயிர்க்கால் தோறும் 170

What Thou in grace hast given I know not, tasting am not satiate,

Though I've imbibed I comprehend it not !

Like flowing billows swell from out the sea of milk

Within my soul He made deep waters rise,

Ambrosia surpassing speech filled every pore. (170)


தேக்கிடச் செய்தனன் கொடியேன் ஊன்தழை
குரம்பை தோறும் நாய் உடல் அகத்தே
குரம்பைகொண்டு இன்தேன் பாய்த்தி நிரம்பிய
அற்புதம் ஆன அமுத தாரைகள்
எற்புத் துளைதொறும் ஏற்றினன் உருகுவது 175

This is His gracious work!

In every body in this currish state

He filled me full with honied sweetness;

Ambrosial drops most marvelous

He caused throughout my being to distil. (175)


உள்ளம் கொண்டோ ர் உருச்செய் தாங்கு எனக்கு
அள் ஊறு ஆக்கை அமைத்தனன் ஒள்ளிய
கன்னற் கனிதேர் களிறு எனக் கடைமுறை
என்னையும் இருப்பது ஆக்கினன் என்னில்
கருணை வான்தேன் கலக்க 180
அருளொடு பரா அமுது ஆக்கினன்
பிரமன் மால் அறியாப் பெற்றி யோனே

With tender soul, as though He'd make me as Himself,

He formed for me a frame where grace might flow.

And as an elephant explores fields of sweet cane, at last

He sought, and found, and made even me to live. In me

Mercy's pure honey while He mixed, (180)

He gave in grace supernal food: -

Ev'n He Whose nature nor Brahmā knows nor Māl!